Warhammer 40k Conquest: A First Look

Warhammer 40k Conquest: A First Look

Warhammer 40k Conquest: A First Look

In the grim darkness of the now, there is still only war...

Author: Vexation/Παρασκευή, 29 Αυγούστου 2014/Categories: Warhammer 40k:Conquest, First Steps

Rate this article:
5.0
Αν κάποιος παίζει non-mainstream καρτάκια (δηλ. όχι MtG) σίγουρα έχει ακούσει για το Conquest, γιατί ίσως είναι μετά το Netrunner το πιο πολυαναμενώμενο καρτοπαίχνιδο που έχει κυκλοφορήσει τα τελευταία χρόνια. Κλασσίκη LCG συνταγή από την FFG, με core-set και πολλά μικρά και μεγάλα expansions να αλλάζουν τις ισορροπίες και τις στρατηγικές κάθε λίγο και λιγάκι, κρατώντας ψηλά το ενδιαφέρον και το tournament play. Επίσης δε, 40k. Το σύμπαν με το καλύτερο fluff στον πλανήτη (και το χειρότερο miniature wargame, αλλά who cares).

Δεν θα πω πολλά για το παιχνίδι αυτό καθεαυτό, υπάρχουν δεκάδες reviews και βίντεο στο διαδίκτυο, μπορείτε να πάτε να τα βρείτε. Μόνο μια μικρή περίληψη για να μπορέσω να βασίσω μερικά σημεία της κριτικής μου.

Κάθε παίχτης έχει μια τράπουλα, με τον Warlord του, τις signature κάρτες του και τα ρέστα από το faction του και ένα allied faction. Οι κάρτες χωρίζονται σε 4 κατηγορίες, στρατά, support, attachments και events. Τα στρατά δέρνουν, τα attachments κάνουν enhance μονάδες και τα support δίνουν μόνιμα βοηθητικά abilities. Τα events παίζονται μια και έξω και τινάζουν πράγματα στον αέρα.

Το παιχνίδι ξεκινάει απλώνοντας μια σειρά από πλανήτες κάτω (τυχαία) και σκοπός σας είναι (duh) να τους τους κατακτήσετε. Ή να μακελέψετε τον άλλο, ή να σπάσει την γροθιά του στην μούρη σας γιατί ενώ δεν κερδίζετε δεν κερδίζει ούτε αυτός και έχει γίνει deck out (δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο).

Η ροή των γύρων είναι αρκετά απλή, στην πρώτη φάση κάνουν οι παίχτες deplοy κάρτες σε πλανήτες και στο HQ, μετά με ένα σύστημα από dials κάνουν deploy τους Warlords σε έναν από αυτούς, γίνονται command struggles για resources και κάρτες και μετά γίνονται σπονδές στον Khorne καθώς ξεκινάει το αιματοκύλισμα. Ότι περισσέψει, κάνει regroup και ετοιμάζεται για τον νέο γύρο μέχρι να κερδίσει κάποιος ή να τελειώσουν οι πλανήτες (σπάνιο αλλά συμβαίνει).

Έχοντας παίξει καμιά 20αρια παρτίδες μέχρι τώρα και έχοντας δείξει το παίχνίδι σε άλλους 5 ήδη, πιστεύω ότι έχω πάρει μια καλή πρώτη γεύση. Δεν έπαιξα κανένα introductory game με μειωμένα pre-constructed decks, κατευθείαν στον πατσά με δικές μου τράπουλες, τις οποίες στην πορεία που καταλάβαινα περισσότερα τα βελτίωνα κιόλας, και γενικά, αν έχετε παίξει 1-2 καρτοπαίχνιδα στην ζωή σας σας προτείνω να μην ασχοληθείτε με το learn to play, βουτιά στα βαθιά για σωστά λουτρά αίματος. 40κ είναι όχι μικρό μου πόνυ.

Για να πω την αλήθεια, οι πρώτες παρτίδες δεν μου έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση. Λίγο οι τράπουλες δεν ήταν καλές, λίγο το Space Marines vs Eldar είναι περίεργο match-up, μου έδινε μια δόση ημιτέλειας. Όχι ότι θα το έλεγα κακό, αλλά όχι και σούπερ. Το ίδιο μου είχε κάνει και το Star Wars LCG τις πρώτες φορές που το είχα παίξει. Όπως και τότε, έτσι και τώρα οι επόμενες παρτίδες μου άλλαξαν αισθητά γνώμη προς το καλύτερο. Δεν είναι τυχαίο, του ίδιου σχεδιαστή είναι και πολλοί μηχανισμοί μοιάζουν αρκετά.

Το επίπεδο δυσκολίας, από πλευρά κανόνων είναι μικρό προς μέτριο. Ειδικά αν δείτε λίγο πως παίζουν τα factions και ποιες είναι οι κάρτες κλειδιά, θα μπορέσετε να παίξετε σχετικά ανταγωνιστικά. Λέω σχετικά, γιατί ενώ φαίνεται (συγκριτικά π.χ. με το AGoT ή το NetRunner) απλό παιχνίδι, έχει απατηλά μεγάλο βάθος το οποίο αντιλαμβάνεσαι μετά από πολλές πολλές παρτίδες (λιγότερες αν είσαι σεσημασμένο χαρτόμουτρο σαν τον γράφων). Εκεί ήταν που τελικά το παιχνίδι με κέρδισε, γιατί έχει πολύ βαθιά στρατηγική στο ανταγωνιστικό – metagame επίπεδο, ειδικά με στρατούς που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στα ίσα με τα ζώα (βλ. Καλό unit eldar 1 attack - 4 life, average γίδι του χάους 5/4 για πλάκα, ας είναι καλά οι farseers που βλέπουν το μέλλον), και εκεί είναι που φοβάμαι ότι θα ξενερώσει αρκετό κόσμο στο όχι τόσο μακρινό μέλλον, γιατί μια καλοστημένη παγίδα (που θέλει 2-3 γύρους να στηθεί) μπορεί απλά να σας χαλάσει όχι μόνο την μέρα αλλά και την βδομάδα. Αλλά για μένα, αυτό είναι ένα σημάδι καλού design, γιατί υπάρχουν αρκετοί comeback μηχανισμοί, τόσο obvious όσο και elaborate ανάλογα με το τι faction παίζετε και τι τράπουλα έχετε φτιάξει. Πάντως, ναι, έχει ζουμί αν ασχοληθεί κανείς.

Πρωτού συνεχίσω, μια μικρή αναλυτική βαθμολογία:

Playability: 9/10 – Κυλάει πολύ άνετα, εύκολο μέτρημα, I go/you go σύστημα παντού (μέχρι να κάνουν οι παίχτες consecutive passes και όχι παίζω τον γύρο μου παίζεις τον γύρο σου που το απεχθάνομαι γιατί περιμένεις 12 ώρες το combo-deck να ξεδιπλωθεί), πολλές επιλογές μέσα στον γύρο, interrupts, triggered abilities, μια χαρά. Επίσης, αν δεν έχεις καλό draw, μπορείς να το σώσεις χωρίς να σε πάει πολύ πίσω, αλλά πρέπει να παίξεις διαφορετικά. Καλό πλήθος από στρατηγικές επιλογές σε κάθε φάση. Συγκριτικά, στο AGoT θα έβαζα 7 (πολύ πιο σφικτό παίξιμο), στο L5R 7(παίζω γύρο-παίζεις γύρο και κακό ξεκίνημα=θάνατος) και στο netrunner 8 (πολύ μέτρημα και μεγάλος βαθμός δυσκολίας).

Replayability: 8/10 – Το παίζεις άνετα, έχει πολλά πράγματα που αλλάζουν κάθε φορά και στις περισσότερες περιπτώσεις ακόμα και αν παίζετε με τα ίδια decks θέλετε πολλές-πολλές παρτίδες για να δείτε όλους τους πιθανούς συνδοιασμούς. Συγκριτικά στο AGoT θα έβαζα 6 (έχει τόσες κάρτες-ψαχτήρια που τα decks είναι consistently harsh), στο netrunner 10 (δεν το βαριέμαι ποτέ, οεοεοεοεο) και στο L5R 5 (δεν παίζω το ίδιο match-up πάνω από 2 φορές με τίποτα. Άντε, αν είμαι φυλακή). Για να μην μπερδευτούμε, μιλάω πάντα για παρτίδες με τα ίδια decks, γιατί δεν είναι όλοι τρελοί να κυκλοφορούν με 8-10 τράπουλες από τα αγαπημένα τους καρτοπαίχνιδα.

Βάθος Deckbuilding: 5/10 – Λογικό, με Core Set που έχει τουλάχιστον 2 καλά decks για κάθε faction δεν έχεις επιλογές να κάνεις καλά πράγματα. Δεν έχει νόημα να το συγκρίνουμε αυτή την στιγμή.

Balance: 8/10 – Μέχρι στιγμής φαίνεται ισορροπημένο, στο επίπεδο που το έχω αναλύσει. Όλα παλεύονται, και δεν έχω δει το κλασσικό φαινόμενο του paper-rock-scizzors που μαστίζει όλα τα ανταγωνιστικά καρτοπαίχνιδα. Βέβαια, είναι πολύ νωρίς ακόμα και το card pool είναι μικρό. Πάντως, τρελές brokenιες δεν έχει. Κάρτες που τιμωρούν τους απερίσκεπτους και τους απροετοίμαστους: πολλές. Οι διαφορά είναι στην αντίληψη, οπότε δεν θα επεκταθώ παραπάνω, ούτε θα το συγκρίνω με άλλα παιχνίδια πάλι.

Fluff: 11/10 – Ναι, 11 στα 10. Είναι 40k LCG και τα factions παίζουν όπως κελεύει το fluff. Δεν έχει παρανοικά πράγματα όπως τον Luke Skywalker να κόβει το star destroyer στα δυο με το φωτόσπαθο (ο βασικός λόγος που δεν παίζω το Star Wars LCG, ενώ είναι πλέον τεχνικά άρτιο), τα factions παίζουν όπως τα περιμένει κάποιος fan του fluff και αρκετά συχνά έχει επικές μάχες (π.χ. 8 squads imperial guard ενάντια σε ένα helldrake, σημειώσατε Χ) και ωραίες στιγμές και τίτλους στις κάρτες (π.χ. δεν μπορώ να μην πετάω soundbytes από το dawn of war κάθε φορά που παίζω το promise of power στο χάος και γεννάω mana batteries...εεε cultists). Μόνο και μόνο γι’αυτό τον λόγο αξίζει να ασχοληθείτε μαζί του. Αν από την άλλη το σύμπαν του 40k σας ξενερώνει ή έχετε κάτι περιέργες απόψεις ότι είναι φασιστικό, κλπ, υπάρχει το LotR LCG και το βιβλίο με τα τραγούδια του Τομ Μπόμπαντιλ και της Χρυσομουριάς. No offence.

Προοπτικές για το μέλλον: 6/10 – Μακάρι να πέσω έξω, αλλά φοβάμαι ότι στο μέλλον το παιχνίδι θα πάρει την κατιούσα, κυρίως γιατί δεν έχει πολλούς περιοριστικούς μηχανισμούς στο deck-building και το power creep θα είναι μεγάλο. Ίσως όχι για τον πρώτο χρόνο, αλλά μετά προβλέπω πόνο και δυστυχία. Είδωμεν.

Σε γενικές γραμμές πάντως είμαι πολύ ευχαριστημένος από την πρώτη μου επαφή. Ελπίζω να έρθει σύντομα και στα μαγαζιά, για να μπορέσουμε να ανοίξουμε ένα παραγωγικό διάλογο και να δούμε αν συμφωνείτε ή διαφωνείτε.

Πριν φύγω, τι μπορείτε να περιμένετε από τα factions του βασικού (όσο είδα):

Space Marines: Επίτελους, οι Marines που διαβάζουμε στα βιβλία. Ντούκια που σε δέρνουν αλύπητα με τακτική, χάρη, elite μονάδες και το καταραμένο dreadnought (8/8 booya). Δεν είναι ο περίγελος του τραπεζίου όπως είναι στο tabletop. Δεν έχουν ιδιαίτερα απειλητικές early game μονάδες, αλλά τα events τους είναι φωτιά και λάβρα (exterminatus, fury of sicarius, drop pod assault). Δεν νομίζω ότι combάρουν ιδιαίτερα με τα άλλα factions, πέρα από κάποια μίξη με IG για το early game. Με τους Tau που έχουν άπειρα attachments μπορείς να φτιάξεις super units αλλά είναι που είναι λιγότεροι αριθμητικά οι marines, αν πέσεις σε τράπουλες με targeted removal, QQ.

Tau: Τρόμος αν δεν έχεις πολλά hit points να αντέξεις το ranged spam και αν δεν μπορείς να τους κόψεις το retreat ή να αχρηστέψεις γρήγορα τον Commander που τους δίνει τρομερό economy boost. Comba-ρουν φανταστικά με Eldar events για Deception/Doom combo (εμετός που θέλει τρομερή αυτοσυγκράτηση από τον αντίπαλο να μην σε δείρει την πρώτη φορά που θα το φάει), ίσως και με marines για περισσότερες εκπλήξεις με scout ambushes.

Eldar: Πολύ Draw, πολύ Control, καθόλου κοκό. Για να δείρεις με τους Eldar πρέπει τα έχεις στήσει όλα τέλεια, γιατί στα ίσα...δεν. Αλλά με πολύ Draw και πολύ Control, τα πάντα γίνονται. Αναφορικά θα πω, ότι σε μια μάχη χθες, ενώ όλο το παιχνίδι πήγαινε υπερ των eldar και είχαν μισό craftworld κάτω ένα Marine Dreadnought και ο Captain σφάξανε τα πάντα. Τα πάντα. Ίσως το πιο δύσκολο faction για νέους παίχτες, αλλά μάλλον και το δυνατότερο καθώς comba-ρει άψογα και με τους Dark Eldar (Φτηνό removal, Ability blanking) και με τους Tau (Dire Avengers με Drones, enjoy life)

Dark Eldar: Δεν τους έχω παίξει ακόμα, τους έχω splash-άρει μόνο δεξιά και αριστερά γιατί τα events τους είναι δύναμη.

Orks: Πανικός. Da Meanest and Da Greenest. Δεν τα έπαιξα πολύ, 2-3 παρτίδες μόνο. Βαράνε πάρα πολύ (ειδικά αν αφήνετε ζωντανές τις πληγωμένες μονάδες τους) αλλά χαροπαλεύουν για resources και κάρτες γιατί δεν έχουν πολλές κάρτες για command points. Φαίνεται να είναι το πιο rush-friendly faction. Κομπάρει καλά με IG, κυρίως για Santioned Psykers και άλλα πράγματα που δίνουν command points (εντάξει κάποιοι γενναίοι μπορούν να παίξουν και το promotion, αλλά το θεωρώ σκουπίδι προσωπικά).

Chaos: Δαίμονες, ξύλο και πολύ damage. Γενικά το χάος δεν έχει ανάγκη κανέναν, παίζει μια χαρά μόνο του, δεν του λείπει τίποτα, απλά δεν έχει ακόμα αρκετές κάρτες για να παίξεις μόνο chaos marines/heretics ή cultists/δαίμονες. Πολύ removal και πολύ resource hungry events. Αν ο αντίπαλος δεν σας κοντράρει στους resource 2 πλανήτες, κάποια στιγμή απλά τον περνάτε από πάνω. Αν τα πράγματα είναι τσίμα-τσίμα, θέλει προσοχή γιατί δεν συγχωρούνται λάθη από τους σκοτεινούς θεούς. Χαρά του χαοτικού οι άπειροι μικροί guardsmen, το warpstorm και ο heretic του slaanesh που γεννάει cultists κάθε φορά που σφάζει κάτι. Μεγάλο δάκρυ το targeted removal, ή τα rout/return to hand των Tau. Παρόλο που είναι ευθραυστος, ο Chaos Sorcerer παίζει να είναι ο πιο δυνατός Warlord.

Astra Paparorum (IG): Το τυρί του αυτοκράτορα, σε νέες περιπέτειες. Σε αντίθεση με το tabletop, δεν κερδίζει πάντα, και θέλει ... gasp… τακτική. Αλλά αν παίξετε το παιχνίδι τους, απλά κάποια στιγμή θα πνιγείτε στα κορμιά των guardsmen και στα pre-emptive barrage. Το πιο πολύπλευρο faction αυτή την στιγμή, γιατί παίζει end game control μόνο του, early rush μαζί με orks (straken-φτηνοί warriors) και mid-range control με marines. Τραγωδία οι ορδές του πεζικού με land raiders. Ειδικά με τον Vostroyan hero.

Αυτά τα ολίγα προς το παρόν. Η σφαγή μόλις ξεκίνησε.
 
Print

Number of views (1799)/Comments (0)

Vexation

Vexation

Other posts by Vexation
Contact author

Please login or register to post comments.

x